کارزار پلتفرم مستقل جمع‌آوری امضا

وزیر محترم ورزش و جوانان
معاون محترم رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده

با سلام
ورزش باستانی ایران و زورخانه، نماد تمدن ایرانیان است و ریشه در تاریخ کهن و فرهنگ غنی ایران دارد. بسیاری از پژوهشگران معتقدند قدمت آیین پهلوانی به دوره ایران باستان برمی‌گردد. این ورزش در قرن هشتم هجری قمری در هندوستان، پاکستان، عراق و آسیای میانه گسترش یافت و اکنون در بیش از ۶۰ کشور جهان مورد استقبال قرار گرفته است. در این کشورها زنان نیز به عنوان بخشی از جامعه که داوطلب آموختن صفات و مهارت‌های پهلوانی هستند در این زمینه فعالیت می‌کنند اما در ایران که نقطه شروع این ورزش بوده، هنوز زنان حق شرکت ندارند.
ورزش زورخانه‌ای از سال ۱۳۸۹ به عنوان میراث فرهنگی ناملموس به نام ایران ثبت شده و طبق اساسنامه یونسکو هرگونه آیین و ورزش و فرهنگی باید فارغ از هر نگاه جنسیتی باشد. بنابراین ورود ورزش زورخانه‌ای به عرصه‌های بین‌المللی به هر شکلی محتاج حضور زنان است.
اکثر زنان شاهنامه نمونه بارز زن تمام‌عیار هستند؛ در عین برخورداری از فرزانگی، بزرگ‌منشی و دلیری، از جوهر زنانه به نحو سرشار نیز بهره‌مندند. رودابه، تهمینه، گردآفرید، فرنگیس و کتایون ممکن است در کنار سام، زال، رستم، سهراب، سیاوش و اسفندیار، نقشی فرعی داشته باشند ولی بدون این‌ها معلوم نیست بر سر قهرمان مرد چه می‌آمد و چه ساختار و چه جذابیتی برای داستان باقی می‌ماند. زنان در شاهنامه نه تنها از این دیدگاه که دلبران و دختران و مادران قهرمانان بوده‌اند، بلکه از دید شخصیت‌های مستقل و اثرگذار هم می‌توانند مورد بحث باشند و تا حدی هم بوده‌اند. خطر‌ کردن، جنگیدن، بلندپرواز بودن، خرد‌ ورزیدن و قدرت انتخاب که در زنانی چون سیندخت، فرانک، گردیه، کتایون و دیگران دیده می‌شود، لزوماً صفاتی مردانه نیست؛ به‌ویژه هنگامی که فضا، فضای اشرافی و حماسی باشد.
در دیدگاه فردوسی، بزرگ ترین خالق پهلوان‌های کهن ایرانی، زن منزلت فرشتگان را دارد و مظهر خوشبختی نشان داده می‌شود و در دوراندیشی و پارسایی و عقل و درایت و دلاوری و تیزهوشی همچون مردان مورد ستایش قرار می‌گیرد. القابی که دست‌پرورده جامعه مردانه است و فروتنی و گشاده‌رویی و جوان‌مردی را صفاتی مردانه می‌داند، از سوی مردان به مردان دیگر اعطا می‌شود. در پی تحولات جامعه امروزی نیازمند بازنگری است. این تغییر نگرش تنها در صورتی میسر و موثر خواهد بود که در بستر همان اجتماع اولیه اصلاح شود.
حضور زنان در گود زورخانه بی‌شک می‌تواند آغازگر تغییرات بزرگ و مثبتی باشد. لذا خواهشمندیم زمینه‌های حضور زنان را در این ورزش ملی فراهم نمایید.

با تشکر