کارزار پلتفرم مستقل جمع‌آوری امضا

جناب آقای عیسی کلانتری
ریاست محترم سازمان حفاظت محیط زیست
جناب آقای مهدی جمالی‌نژاد
ریاست محترم سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور

درودی ماندگار
در طی سالیان طولانی و با افزایش جمعیت و زندگی ماشینی، شهرها پدیدار شدند و هرچه که شهرها گسترش یافتند از طرفی طبیعت آن منطقه کاهش یافت.
اهمیت رشد طبیعت، امری سازنده و وجودی است که باید بدانیم. حال پس از سال‌ها این سبک زندگی نابخردانه باید تغییر کند. مسیری که در حرکت «زمین سبز» در پیش گرفته‌ایم باز‌پس‌دادن طبیعت به سیاره زمین است.
ما درخواست داریم که شهرداری با استفاده از تجهیزات و نیروهای خویش درختکاری گسترده‌ای را در شهرها آغاز نماید؛ در مکان‌هایی از جمله پیاده‌روهای پهنی که از شدت خالی بودن به محل پارک ماشین‌ها و عبور موتورسیکلت‌ها تبدیل شده‌اند و حاشیه‌های خیابان‌ها و کوچه‌ها.
شاید به برخی از آن درختانی که در کناره‌های معابر هستند اشاره کنید اما آن‌ها کافی نیستند. فضاهای بسیار بیشتری برای توسعه درختان در شهرها هستند، برای مثال شهر تهران که به راحتی می‌توان مشاهده کرد و گفت که چند ده برابر حال حاضر می‌تواند پذیرای درختکاری باشد.
ساکنان هر محله و شوراهای آن محله نیز می‌دانند که چقدر درختان بیشتری می‌توانند در محله‌شان کاشته شوند اما چیزی که ما می‌بینیم بریدن درختان و رسیدگی نکردن به آن‌ها و در عین حال بیشتر شدن ماشین‌ها و آپارتمان‌هاست.
هر منطقه شهری در حال حاضر پتانسیل کاشته شدن هزاران درخت جدید را دارد اما برآیند اعمال مردم و مسئولان هر منطقه تخریب‌کننده طبیعت و کاهش‌دهنده تعداد درختان و دیگر گیاهان است. چه قطعه زمین‌هایی که برای سال‌ها خشک نگه داشته شده‌اند تا در آن‌ها ساختمان بسازند اما حالا این ما هستیم که امید داریم مانع ادامه این روند مرگبار باشیم.
با افزایش تعداد درختان در محیط‌های شهری و کاهش دادن مساحت شهرها می‌توانیم تبدیل شهرها به باغ‌شهرها را شاهد باشیم که گام اول (هرچند کوتاه ولی مفید) به حساب می‌آید.
بنابراین از تمامی مسئولان و معاونین محیط زیست هر منطقه این را می‌خواهیم که هرچه سریع‌تر با تجهیزات و نیروهای خویش، اقدام به درختکاری نمایند؛ این درختان جدید در مکان‌هایی کاشته شوند که خاک آن‌ها در زیر آسفالت‌ها و سنگ‌فرش‌ها مسدود شده‌اند اما حالا باید کنده شده و به مکان رشد این گیاهان و درختان تبدیل شوند.
ما خواستار این هستیم که در مساحت‌های اضافه بسیاری که تحت تردد نیستند درختان کاشته شوند؛ یعنی آسفالت یا سنگ‌فرش‌های آن بخش‌ها کنده شده و درختان در خاک آنجا کاشته شوند و همینطور اینکه شهرداری به آسفالت گرفتن بر دورِ درختان خاطمه دهد زیرا این خود عاملی بزرگ است که طبیعت را دچار ضرر می‌کند.