کارزار پلتفرم مستقل جمع‌آوری امضا

جناب آقای دکتر قالیباف
رئیس محترم مجلس شورای اسلامی

با سلام

امروز جهان با توجه به شرایط غیرقابل پیش­‌بینی سلامت، ­به­ واسطۀ­ ظهور ­پدیدۀ­ ناخوشایند­ کووید-۱۹ به ­بازنگری اساسی ­در تعریف هنجارهای اجتماعی، اقتصادی، آموزشی، فرهنگی، نظامی و دفاعی ­دعوت­ شده­ است ­و اینک شاهد ادامۀ فعالیت­‌های ­بشر از­­ دریچۀ­ مجازی­­ دهکدۀ­­ جهانی هستیم. در این میان دغدغۀ خیل بسیاری از مردان جامعۀ فارغ التحصیل علوم مختلف در مقاطع ارشد و دکتری در داخل و خارج از کشور، سربازی است و این ­موضوع ­را نمی‌توان نادیده گرفت که ­­با­ ظهور حمله‌های ­فرهنگی،­ اقتصادی ­و­ بیولوژیکی متناسب با­ پیشرفت ­علم­،­ شیوه­‌های­ ­جدیدی­ ­از جنگ ظهور یافته­ است.
اگر در ارائۀ تعریفی نوین «سرباز­­ دانش» را موظف به ­گسترش­ ­مرزهای­ ­علمی کشور­ بدانیم، در این صورت نمونۀ مسئله را جامعۀ مردان مقیم کشورهای بیگانه و حتی ایران تشکیل خواهد داد که از تحصیلات عالیه بهره­‌مند شده اما به واسطۀ تعریف سنتی­ مآبانه­‌ای که از سربازی ارائه می­‌شود، همواره از دیرباز تا کنون دچار تعلل در انجام خدمت نظام وظیفه گشته­‌اند چرا که آن را مصادف با توقف دو سالۀ پیشرفت­‌های علمی و شغلی خویش یا تأخیر در حل مسائل اجتماعی نظیر تشکیل خانواده در این و آن سوی مرزهای کشور تلقی می­‌کنند. شرایطی که به زحمت بسیار و با تحمل فشارهای متفاوت روانی، مالی و اجتماعی به دست آمده و انجام خدمت سربازی ولو در امریه بر روی پروژه­‌های تحقیقاتی برای مقاطع ارشد و دکتری با توجه به وابستگی حضور سرباز در کشور یا شهر محل خدمت به هیچ وجه راهگشا نیست و این مانع حتی تاثیری سوء بر بنیان خانواده­‌های آن­ها نیز دارد.
بازنگری و نقد این لایحه، بر شیوۀ ­فراخوانی­ به خدمت ­معطوف ­است که وابسته به حضور سرباز در کشور یا شهر محل خدمت تعریف شده در حالی که در دوران کنونی می‌توان به طور موازی به امورات مهمی همچون تحصیل، شغل حرفه‌ای و خدمت به میهن توأمان پرداخت. این دسته از مطالبه­‌گران به عنوان اعضای جامعه‌ی علمی کشور، خود را مدافع وطن، پشت سنگر علم و دانش می­‌دانند و همان‌گونه که ادبا و هنرمندان در سنگر فرهنگ و هنر، ورزشکاران در سنگر حمیت و غیرت به پاسداری از مرزهای ایران عزیزمان در تمام ابعاد ایستاده به وظیفه­‌اند، هرگز در خدمت به کشور تردید ندارند و ضمن این که عهده­‌دار وظیفه­ٔ خطیر گسترش مرزهای علمی کشورند، روشنای نگاه­شان معطوف به استفاده‌ی به­‌جا از نیروی متخصص به نفع کشور است، همان­طور که در هشت سال دفاع مقدس نیز افراد به تناسب تخصص خود در بخش‌های مختلف جبههٔ جهاد خدمت می‌کردند طوری که اشتیاق خدمت، جایش را به تعلل در پذیرفتن این مأموریت می­‌داد.
همچنین مسئلۀ سربازی برای آقایان مقیم دیگر کشورها، یکی از مهم­ترین موانع بازگشت به وطن محسوب می­‌شود. اگرچه دیدار مشمولین با خانواده­‌های­شان در کشور مقصد مهاجر یا همسایگان ایران همچون سال­‌های پیش به قدرت خود باقی است ولی این امر موجب ثروتمندتر شدن این کشورها و نزول سرمایه­‌های ملی و مالی هموطنان در جهت گردش هرچه بهتر چرخۀ اقتصادی آن­‌ها می­‌شود؛ در­حالی­که می­‌توان با تنظیم قوانین جدید به بهره­‌مندی از تجربه و معلومات نیروی انسانی نخبه، همچنین حفظ ثروت­‌های مادی کشور پرداخت. البته به­ عنوان راه­ حل، عدۀ کثیری از مشمولین مقیم در فراسوی مرزهای وطن، سابقاً به مدت هشت سال سفر به ایران را به تعویق می­‌انداختند تا با غییت خوردن و ضبط وثیقه به نفع دولت، این خدمت را خریداری نمایند اما آیا سرمایۀ مادی که در ازای خرید سربازی پرداخت می­‌شود با منفعت گذراندن این خدمت ولو به صورت مجازی برای کشور برابر خواهد بود؟
پس چرا سرباز دارای تحصیلات عالیه را برای پژوهش که امری قابل پیگیری به صورت مجازی است، دو سال به صورت حضوری به کشور یا شهر محل خدمت فرابخوانیم و او را از طی مسیر پیشرفتش که در ادامه به سود کشور هم خواهد بود، بازداریم؟ به علاوه پژوهش مجازی یک سرباز در کشورهای پیشرفته، واسطه‌ای برای دسترسی ایران به منابع روز دنیا محسوب می‌شود که ظرفیت و وسعت ابعاد تحقیق را به مراتب گسترش می‌دهد. همچنین سرباز دارای تحصیلات عالیه که مقیم یکی از شهرهای ایران است، بدون اتلاف و از دست دادن سرمایه، زمان و امکانات فعلی خویش در اشتغال به کار یا تحصیل می‌تواند پروژه‌ی پژوهشی خود را در مدت معین به صورت مجازی تحویل دهد. در حین پژوهش نباید سرباز دانش را از امکان سفر به وطن یا خروج از کشور معذور داشت چرا­ که عدم این امکان در مقیاس کلان اقتصادی منجر به هدررفت سرمایه در کشورهای همسایه خواهد شد.

بنابراین این دسته از مشمولین را نباید جزو غایبین از این خدمت مقدس قلمداد کرد بلکه آن‌ها خواهان گذران این دوره به شیوه­‌های نوین و مدرن هستند. در نتیجه حضور بلامانع نیروی متخصص و نوابغ علمی، فرهنگی، هنری و حتی ورزشی موجب انتقال دانش، توانمندی‌ها و جذب سرمایه در کشور شده و چه بسا یک سرباز فارغ التحصیل در مقاطع دکتری و پسادکتری با رفع محدودیت­‌ها بتواند با پشت سر گذاشتن سربازی به صورت مجازی یا حضور مکرر و رفت و آمد به وطنش در برگزاری همایش‌های علمی- تخصصی، مقاله‌نویسی، فراهم آمدن امکان تبادل اطلاعات در اجرای پروژه‌های علمی، خدماتی به مراتب ارزنده‌تر از خویش ارائه دهد.
لذا تصویب این لایحه مسئولین بالادست­­ کشور ­را­ به ­مصلحت­ ­اندیشی ­در حفظ ­منافع­­­ کشور، نگاه ریشه­‌ای­ و مدرن ­به­ مقولۀ­ خدمت سربازی متناسب با نیاز روز مشمولین و تنظیم­­ قوانین­­ جدید­ مبتنی­­ بر­ سند­­ هویت­ ­ملی­ هم‌سو ­با­ روح­ ­­اسلامی دعوت­ می­‌نماید.