کارزار پلتفرم مستقل جمع‌آوری امضا

وزیر محترم بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
ریاست محترم کمیسیون پزشکی مجلس شورای اسلامی
معاون محترم آموزشی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
ریاست محترم دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی
معاونت محترم امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور
ریاست محترم نظام پزشکی کشور
ریاست محترم انجمن روان درمانی ایران
ریاست محترم مرکز مشاوره دانشجویی دانشگاه تهران

با سلام و احترام؛

نظام مقدس پزشکی، رکنی اساسی و بزرگ و نبض حیاتی سلامت جامعه است و همه پزشکان مجرب و دستیاران و کادر درمان در کنار رئیس محترم جمهور و وزیر محترم بهداشت باید با خردورزی و مهرورزی، مشورت و نقد و بررسی دقیق و عمیق آسیب‌ها و کاستی‌ها، برای بهبود کیفی و کمی آن بکوشند.

بروز آسیب‌های جدی روحی و فرسودگی ذهنی دستیاران و پزشکان بیانگر گسترش فضای بی‌انگیزگی و ناامیدی در جامعه و بی‌اعتمادی و فرار مغزهاست. گاهی عرصه چنان بر پزشکان و کادر درمان تنگ شده که خواسته یا ناخواسته یا از وطن کوچ می‌نمایند و یا از زندگی!

گزارش غمبار خودکشی چند رزیدنت، زنگ خطری جدی برای فوریت‌های درمانی دولت و مسئولین و کارشناسان آگاه است. بیماری بیداری است، مشروط بر آن‌که نخست زخم‌ها و دردها را هر چند عمیق و کشنده بپذیریم و برای درمان و جلوگیری از رشد و گسترش عوامل تشدیدکننده، به موقع و درست اقدام نماییم.

پزشکان جوان، دستیاران و دانشجویان علوم پزشکی خط مقدم مواجه با بیماری در بیمارستان‌های آموزشی هستند و در عمل بسیاری از بار اصلی بیمارستان‌ها روی دوش آن‌هاست. عواملی چون شرایط کاری سخت، استرس‌های شغلی، کشیک‌های طولانی، حقوق پایین، تبعیض و نابرابری و عدم توجه به دانش و تخصص و شایسته سالاری، برخورد دور از شان و ناشایست برخی از استادان و بی‌تدبیری و عدم صلاحیت مدیران گروه‌های آموزشی در اتخاذ تصمیمات مهم و توبیخ و برخورد نابجا و نامناسب با دانشجویان در سال‌های اخیر، به تضعیف روحیه و افسردگی و در نهایت بحران و فاجعه در میان دستیاران و دانشجویان حیطه درمان منجر شده است. گاهی نیز مشکلات کاری با مسائل شخصی همراه شده‌اند و تنش‌ها و حمله‌های روحی مضاعف گردیده و متأسفانه به حوادث جبران‌ناپذیر اخیر ختم گشته‌اند.

نابه‌سامانی و جهش و گسترش زخم‌های تن و جان نظام سلامت نیازمند تشکیل کارگروهی باتجربه و متخصص به همراه نمایندگان این دانشجویان از قطب‌های مختلف دانشگاه‌های علوم پزشکی سراسر کشور برای نقد و بررسی دقیق و عمیق آسیب‌شناسی این بحران و فاجعه از جنبه‌های گوناگون روحی، اجتماعی، اقتصادی، شغلی، جنسیتی و... است. امید که اقدامات اثربخش دولت، مرهمی بر زخم به جامانده عزیزان از دست رفته باشد.

با تشکر